LABORATUVAR PIRLANTASI NEDİR?

Laboratuvar pırlantası, Laboratuvar ortamında üretilen, doğal pırlanta ile büyük ölçüde aynı fiziksel, kimyasal ve optik özelliklere sahip olan taşlardır. Doğal pırlantada olduğu gibi karbon elementinden oluşur ve kübik formda kristallenir. Bir karbon diğer dört karbon ile eşit uzaklıkta ''tehrahedral'' şekilde birleşir. Dolayısıyla, basit görsel yöntemlerle aradaki farkı anlamak mümkün değildir. Ayırt edilmesi ancak, gemoloji laboratuvarlarında spektroskop cihazlar kullanılarak mümkündür.

 Son zamanlarda full carbon lab-grown üretimi için bilinen iki yöntem HPHT ve CVD yöntemleridir. Bunun dışında farklı yöntemler de gün geçtikçe geliştirilmektedir. HPHT, yüksek basınç ve ısı yöntemi, adından da anlaşılacağı üzere, elmasın, yer altındaki oluşum koşullarının benzer ortamı sağlanarak üretilmesidir. CVD  kimyasal buhar depolama yöntemiyse, yüksek basınca ihtiyaç olmaksızın,yüksek ısı ile bir plazma bulutundan karbonların ayrıştırılarak, tohum kristal üzerinde biriktirilmesi olarak özetlenebilir.

''3C'' ve ''4C'' özellikli olarak taş boyutuna göre farklı yöntemlerle, farklı maliyetlere sahip pırlanta efektli laboratuvar taşları çeşitleri üretilmektedir.

Tüm yöntemlerde  doğal bir elmas kristali ‘seed crystal’ bulunmaktadır. Uluslararası gemolojik terminolojide genelde ‘Laboratory Grown Diamond çeşitleri ve simule edilmiş laboratuvar taşları, ‘GIA tarafından belirlenmiş standartlarda faset kesimleri uygulanarak nihai halini alır.

Tüketici açısından bakıldığında, kısacası; Laboratuvar taşları ile maden pırlantası arasında gözle ve kullanımda ayırt edilebilecek, görüntü ve kullanım dayanıklılığı farkı yoktur. Doğru kullanıldığında ve rutin temizliği yapıldığında, her daim aynı parlaklığa sahip olacak olan simule edilmiş taşları, sadece ziynet maksadı dışında değerlendirmek gerekir.